09-05-09
RENDEZ-VOUS
Als ik maar zeg
dat ik haar mis in
de laatste seconde
op het perron waar
we afscheid namen
en moedeloos een
stukje meeloop met
de trein die zich
traag, maar gestaag
van mij schudt,
dan is het goed
en glijdt ze met
een glimlach weg,
voor Antwerpen al
een sudoku opgelost,
de pen tussen haar
tanden voor een
tweede en tussen
de cijfers door,
gromt mijn mobiele
telefoon haar
goed bedoelde
woorden:
mis je
bijna thuis.
23:12
Gepost door Jan Holtman
in Algemeen |
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| 
Facebook
|