09-05-09

RENDEZ-VOUS

Als ik maar zeg

dat ik haar mis in

de laatste seconde

op het perron waar

we afscheid namen

en moedeloos een

stukje meeloop met

de trein die zich

traag, maar gestaag

van mij schudt,

dan is het goed

en glijdt ze met

een glimlach weg,

  

voor Antwerpen al

een sudoku opgelost,

de pen tussen haar

tanden voor een

tweede en tussen

de cijfers door,

gromt mijn mobiele

telefoon haar

goed bedoelde

woorden:

  

mis je

bijna thuis.

23:12 Gepost door Jan Holtman in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.